تحقیق مقاله مطالعه زندگانی پیشوایان (ع)

مشخص نشده
مشخص نشده
8
مشخص نشده
50 KB
24389
قیمت قدیم:۴,۰۰۰ تومان
قیمت: ۳,۰۰۰ تومان
دانلود مقاله
  • خلاصه
  • فهرست و منابع
  • خلاصه تحقیق مقاله مطالعه زندگانی پیشوایان (ع)

    مقدمه

    پیشوایان یا امامان اهل بیت ( ع ) را در فهرست رهبران سیاسی به شمار آورده اند . یعنی در شمار رهبرانی که سیاست را برای خویشتن حرفه و شغلی دانسته تا مطالب و مطامع شخصی و حزبی و قومی خود را در صورت تحقق بخشند . این تاریخ دانان رسالتی را که زندگانی پیشوایان ( ع ) بر آن استوار بوده است نادیده می گیرند . از این روی این سته از مورخان عادت کرده اند که فعالیت های اجتماعی و سیاسی و فکری پیشوایان را که با توانایی ، مسئولیت سنگین آن را خود انجام داده اند و مطالعه حالات متفاوت هر یک از حیث توانایی و علو همت و ضعف و قوت یا صفات دیگر که شخصیت هر پیشوایی منوط به آن است با دیگر رهبران سیاسی ملتها در یک تراز قرار داده و در یک سطح مطالعه کنند .

    به طور مثال در مورد امام علی ( ع ) می گویند : فرازهای رهبری سیاسی یعنی دور اندیشی و بینش سیاسی و تجربه را فاقد بوده است . اما معاویه از نظر آنان از تجربه و زیرکی سیاسی و دور اندیشی سهمی وافر داشته است . اینان موضع امام حسن را نسبت به معاویه و صلح بین آنان را از نشانه های ناتوانی شخصیت او یا نداشتن تجربه را از مسائل مهم زندگانی او می دانند .

     

     

    برخی از مطالعه زندگانی پیشوایان (ع) به عنصر تجربه تکیه می کنند اگر چه این نظر گاه در مطالعه و بررسی تاریخ خط امامت برای مطالعه زندگانی هریک از پیشوایان به صورت مستقل ضروری است و غالباً برنامه هر یک از حیث صحت و کوتاهی ممتاز است . اما زندگانی پیشوایان به این ترتیب طوری نمودار می گردد که گویی روش هر یک با آن دیگری متباین و متناقض بوده است .

     

    زندگانی امام محمد جواد (ع)

    زندگانی امام محمد جواد (ع) ادامه راه خط پدرش امام رضا (ع) بود . مامون به امام جواد علاقه داشت و کوشش می کرد و نقشه طرح می کرد که دل امام(ع) را بدست آوردو او را به دارالخلافه نزیک کند. مامون توطئه خود را برای از میان بردن جنبش و حرکت تشیع در چهار چوب خلافت عباسیان همچنان ادامه می داد . و هدف او را از این کار آن بود که بین امام و پایگاه های مردمی او فاصله ایجاد کند و امام را از مردم خویش دور سازد .

    او می خواست بطریقی این نقشه را اجرا کند که مردم تحریک نشوند به خصوص که او(ع) با کمال عزت و تکریم در کاخهای مامون و ساختمانهای مجلل اوزندگانی می کرد . اما محافظان کاخ همه حرکات و سکنات امام (ع) را با دقت تمام زیر نظر داشتند .

    بنابر همان نقشه قدیمی مامون در برابر همه مردم در جامعه دوستدار و مخلص امام ظاهر شد و « ام فضل » دختر خود را به عقد ازدواج او در آورد تا از تایید امام برخوردار باشد . لذا به او اصرار کرد که در همانجا زندگانی کند . اما امام (ع) اصرار ورزید که به مدینه بازگردد تا نقشه مامون را در کسب تایید امام برای پایداری خلافتی که غصب کرده بود ، نقش بر آب سازد زیرا وقتی امام (ع) خلافت او را تایید نمی کرد این شبهه در دل مردم ایجاد می شد که حکومت او مشروعیتی ندارد . و از طرف دیگر امام (ع) امامت خود را اثبات می کرد و جدا بودن طرح و برنامه خود را از طرح و برنامه حکومت روز آشکار می ساخت .

    اما اگر امام (ع) می پذیرفت که با مامون و در دربار او زندگانی کند مساله به این طریق تلقی می شد که این دو خط مشی در یکدیگر ادغام شده است و این امر در نظر مردم چنین نتیجه می داد که هیچ تناقضی و اختلافی بین این دو از جهت معالم و مسائل فکری و عقیدتی خاص که ممیز نظریه امام بود وجود ندارد .

    امام جواد (ع) خط پدر بزرگوار را ادامه داد و از لحاظ برنامه ریزی فکری و آگاهی عقیدتی فقیهان را از بغداد و شهرهای دیگر پیرامون خود در مدینه فراهم آورد تا با او مناظره کنند و از او بپرسند و از راهنمایی های اومستفیض گردند .

    هنگامی که فصل حج فرا رسید فقیهان بغداد و شهرهای دیگرو دانشمندان بلاد که هشتاد تن بودند به حج رفتند و سپس به سوی مدینه روی آوردند تا ابا جعفر را دیدار کنند[1] .

    امام جواد (ع) برای گستردن پایگاه های مردمی خویش به وظایف و مسئولیتهای خود در امر جهاد دست زد .  این امر به گوش معتصم رسید و او را جبراً به بغداد فرا خواند تا به قتل برساند و زندگانی شریف آن امام (ع) را با خوراندن زهر به آن طریق به پایان رساند . ابن بابویه گوید : معتصم امام (ع) را مسموم گردانید[2] . زیرا امام (ع) برای حکومت خطری محسوب می شد و مواضع انحراف و موارد دوری حکومت را از اسلام برای مردم افشاء می کرد.

    نه تنها برای دستگاه خلافت این خطر را داشت که منزلت و برتریهای فکری او را با توجه به کمی سن و سال او همه می دانستند بلکه امام فقها و قضات را برای مناظره و مبارزه علمی می طلبید و بسیار محرک بود و امور فکری و عقیدتی مردم را بر عهده داشت ( در یک مجلس سی هزار مساله از او پرسیدند و اوبه همه آنها پاسخ داد و در آن وقت نه سال داشت . )

    مفید گوید : مامون امام جواد (ع) را دوست می داشت زیرا با وجود کمی سن ، شخصی فاضل بود و به درجه والا از علم رسیده بود و در ادب و حکمت و کمال عقل مقامی داشت که هیچیک از مشایخ زمان با او برابری نمی توانست کرد .

    طبری در اعلام الوری گوید : او در زمان خود با وجود اندک بودن سن و سال به پایه ای از فضل و علم و حکمت و ادب رسیده بود که هیچیک از اهل فضل به آن پایه نرسیده بود .

    سخن خویش را در باب روش روش و برنامه امام جواد (ع ) به همین اندازه مختصر به پایان می رسانیم زیرا نقش او همانند نقش پدرش امام رضا (ع) بود سخنها و پرسشهای بیشمار پیرامون وی گفته شده است و درباره پدیده مرجعیت و رهبری او در حالیکه بیش از هشت سال نداشت سخن بسیار است.

     

    امام (ع) و خردسالی او

    صغر سن امام (ع) از پدیده های اعجاز آمیز اوست که در حکام آن زمان اثری فوق العاده گذاشته بود . همه ماخذ تاریخی منتق القولند که وقتی پدر مکرم امام جواد (ع) در گذشت عمر امام هشت سال یا هفت سال و چهار ماه بود . در حقیقت هنگامیکه پس از پدر عهده دار امامت گردید در سن کودکی بود .

    این معنی نخستین بار در زندگانی پیشوایان اهل بیت (ع) در شخص امام جواد (ع) مصداق پیدا کرد و برای حکام منحرف مایه حیرت و برای حقیقت امتداد خط امامت و مرجعیت امامان اهل بیت (ع) که امام جواد (ع) نماینده و جانشین آنان بود ، سندی حتمی و معجزه آسا به شمار می رفت .

    اگر به حساب احتمالات تکیه زنیم می بینیم که تنها صغر سن امام (ع) کافی است که حقیقت امامت وی را بپذیریم و قبول کنیم که او (ع) ادامه دهنده خط امامت بوده است والا چگونه می توان دردست گرفتن رهبری شیعه را از طرف او در همه زمینه های نظری و عملی تفسیر کنیم ؟

    شاید این معنی از ذهن بگذرد و بگویند بسا که برای شیعیان ، امامت و رهبری این جوانان از اهل بیت ، با وضوح کشف و معلوم نشده باشد و بسا که ادعای دیگر نیزبرای این فرضیه ضمیمه کنند همچنان که احمد امین گوید : امامان از چشمها پنهان می شدند و به دعوت پنهانی اکتفا می کردند تا محبت و گرایش مردم نسبت به آنان باقی بماند[3] .

    ما این فرضیه را رد می کنیم و می گوییم : رهبری امام جواد (ع) رهبری آشکار و علنی دربرابر همه توده های مردم بود و هرگز رهبری امامان چنین نبود که پیرامونشان را پاسبان محافظ و نیروی ارتش و ابهت و جاه و جلال پادشاهان فرا گرفته باشد بطوریکه رهبر ، دعوت را از توده مردم که به آنان معتقد بودند و به رهبری آنان حرکت می کردند پنهان سازد بلکه رهبری امام (ع) رهبری سری از قبیل صوفیان و فاطمیان نبود که میانشان فاصله ایجاد کند و بین رهبری و پایگاه مردمی او جدایی افکند .      

    وقتی مامون امام (ع) را به بغداد یا مرکز خلافت آورد امام (ع) پای فشرد تا به مدینه بازگردد مامون با این درخواست موافت کرد و آن حضرت بیشتر عمر شریف را در مدینه گذرانید .

    امام جواد (ع) در صحنه اجتماعی با نشاط و فعالیت حرکت می کرد و نزد همه مسلمانان شناخته شده بود . منجمله نزد شیعیان که به رهبری و امامت او (ع) ایمان داشتند .

    این مساله که معتصم از فعالیتها و کوششهای او برآشفته و در رنج بود حقیقت داشت و از این روی وی را به بغداد خواست و هنگامیکه ابو جعفر (ع) وارد عراق گردید ، معتصم و جعفر پسر مامون پیوسته توطئه می چیدند و برای قتل آن بزرگوار حیله می اندیشیدند .

  • فهرست و منابع تحقیق مقاله مطالعه زندگانی پیشوایان (ع)

    فهرست:

    ندارد
     

    منبع:

    ندارد

کلمات کلیدی:  N/A
تحقیق در مورد تحقیق مقاله مطالعه زندگانی پیشوایان (ع) , مقاله در مورد تحقیق مقاله مطالعه زندگانی پیشوایان (ع) , تحقیق دانشجویی در مورد تحقیق مقاله مطالعه زندگانی پیشوایان (ع) , مقاله دانشجویی در مورد تحقیق مقاله مطالعه زندگانی پیشوایان (ع) , تحقیق درباره تحقیق مقاله مطالعه زندگانی پیشوایان (ع) , مقاله درباره تحقیق مقاله مطالعه زندگانی پیشوایان (ع) , تحقیقات دانش آموزی در مورد تحقیق مقاله مطالعه زندگانی پیشوایان (ع) , مقالات دانش آموزی در مورد تحقیق مقاله مطالعه زندگانی پیشوایان (ع)

دریافت لینک دانلود به صورت خودکار بلافاصله پس از پرداخت

امکان پرداخت آنلاین از طریق کلیه کارت های عضو شتاب

ثبت سفارش
تعداد
عنوان محصول